Inventaris

Kleinmolenstraat 151 (Pelt)
Op de Dommel gelegen 'Kleine Molen', letterlijk verwijzend naar de kleine afmetingen.

Lille Dorp (Pelt)
De plattegrond beschrijft een voorstaande laatgotische westtoren met flankerende rechthoekige traptoren ten zuidoosten, laatstgenoemde voorzien van een afgeschuinde zuidwesthoek, en een neogotische kruisbasiliek.

Molenzicht 16 (Pelt)
Molen waaruit lijn- of koolzaad olie werd geslagen. In 1218, oudste vermelding.

Winterdijk 32 (Pelt)
Oudste bedehuis van Neerpelt en één van de oudste Limburgse kapellen, toegewijd aan Sint-Willibrordus, maar ook aan het Heilig Kruis en aan Sint-Antonius abt. Deels omhaagde tuin met lindes.

Ninoofsesteenweg (Pepingen)
Gotisch gebouw met 12de-eeuwse romaanse kern en verschillende onderdelen uit de periode van de 14de tot de 20ste eeuw.

Ring (Pepingen)
Kerk met romaanse toren opklimmend tot de 11de eeuw maar verhoogd begin 19de eeuw, neoclassicistisch schip van 1838, koor en sacristieën uit 1927, ingeplant binnen het ommuurd voormalig kerkhof, in de kerk een orgel van 1841.

Markt (Pittem)
Overwegend neogotische parochiekerk die een veelheid aan opeenvolgende bouwfasen in zich draagt, met behoud van romaanse toren en noordmuur van het koor, aanpassing van schip in de 15de of 16de en van koor tevens in de 17de eeuw. Grootschalige verbouwing in het begin van de 20ste eeuw.

Poperinge (Poperinge)
Deze zone omvat de historische stadskern van Poperinge.

Alexisplein (Poperinge)
Gotische hallenkerk ter vervanging van het romaans bedehuis, omgeven door een omhaagd kerkhof met militaire ereperken. De kerk brandde volledig af in 1802, enkel de torenvoet bleef overeind. In 1806 werd de kerk gedeeltelijk herbouwd in de vorige staat; later in de tweede helft van de 19de eeuw volgden verstevigings- en aanbouwwerken. Gele baksteenbouw met hergebruikte ijzerzandsteen van de romaanse kerk. Omhaagd kerkhof met geknotte en gekandelaarde winterlindes.

Andreas Verbrigghestraat (Poperinge)
Georiënteerd bedehuis met als patroonheilige de Heilige Blasius, gelegen te midden van een omringend kerkhof, dat deels afgezet is met een hek, deels met een cementen afsluiting. Oorspronkelijk was dit een romaanse kerk, heden is het een laatgotische hallenkerk: het oostelijk gedeelte dateert uit het begin van de 15de eeuw; de kruisingstoren uit de 16de eeuw. Tijdens de beeldenstorm werd het bedehuis gedeeltelijk vernield, nadien hersteld. Restauratie van de kerk volgde in 1731. Volledig hersteld in 1971-1977.