Parochiekerk Sint-Petrus

inventaris bouwkundig erfgoed \ bouwkundig relict

Locatie

Alternatieve naam Sint-Pietersbanden
Provincie Oost-Vlaanderen
Gemeente Oudenaarde
Deelgemeente Bevere
Straat Deinzestraat
Locatie Deinzestraat zonder nummer, Oudenaarde (Oost-Vlaanderen)
Status Bewaard

Administratieve gegevens

Gebeurtenissen
  • Adrescontrole Oudenaarde (adrescontroles: 01-02-2008 - 01-02-2008).
  • Inventarisatie Oudenaarde (geografische inventarisatie: 01-01-1996 - 31-12-1996).
Links

Juridische gevolgen

is vastgesteld als bouwkundig erfgoed Parochiekerk Sint-Petrus

Deze vaststelling is geldig sinds 14-09-2009.

Beschrijving

Parochiekerk Sint-Petrus, ook zogenaamd Sint-Pietersbanden

Neogotische kerk ingeplant op de splitsing met de Wortegemstraat in de as van de Beverestraat, met links het in 1921 vernieuwde klooster en voorpleintje met oorlogsmonument met voorstelling van een soldaat, opgericht in 1923. Nieuw kerkgebouw van 1872-1876 naar ontwerp van architect Th. Bureau ter vervanging van een vroegere Sint-Petruskerk gelegen op de plaats van het huidige kerkhof verderop in de straat, gesloopt in 1876.

Funderingen van een eerste vroeg-middeleeuws eenbeukig zaalkerkje van veldsteen, later uitgebreid met twee zijbeuken in Doornikse kalksteen binnen een ovale omgrachting, werden bij infrastructuurwerken voor de aanleg van een nieuwe woonwijk op de Kerkkouter teruggevonden. Deze kerk werd gesloopt in 1579 en met het steenmateriaal werden de stadsversterkingen van Oudenaarde uitgebreid. Een tweede kerk op dezelfde plaats werd vernield door de Fransen in 1674. Het panoramisch schilderij van Oudenaarde van 1667 toont er een afbeelding van met westtoren en geoosterd koor. De nieuwe kerk werd verplaatst naar de Deinzestraat in 1682 en ingewijd in 1685. Deze kerk met toegevoegde westtoren van 1756 en twee zijaltaren van 1780 verdween op haar beurt in 1876.

Zwaar beschadigd bij de bombardementen van november 1918 en hersteld in 1921-23 onder leiding van architect H. Valcke, uitgevoerd door aannemer Fl. Van Ommeslaeghe.

Niet geörienteerde pseudo-basilicale kerk met uitgebouwde zuidoostelijke toren, in de as van de Beverestraat, driebeukig schip van zes traveeën met aansluitend koor van twee traveeën met driezijdige sluiting en geflankeerd door twee recht afgesloten zijkoren. Sacristie in noordelijke hoek.

Bakstenen gebouw met verwerking van hardsteen voor vensterdorpels, waterlijsten, dekstenen en het portaal, grotendeels vernieuwd bij restauratie na zware oorlogsschade in 1918.

Toren op vierkante plattegrond, vier geledingen onder ingesnoerde naaldspits, gestut door versneden steunberen. Spitsboogportaal met archivolten en bekronend beeld van Sint-Pieters. Gekoppelde spitsboogvensters in tweede en derde geleding en dito galmgaten onder waterlijstje in klokkenkamer; vier uurwerken in de zwikken. Zijbeuken onder lessenaarsdak, geritmeerd door gekoppelde spitsboogvensters tussen versneden steunberen; hoge spitsboogvensters in koor.

Zeer ruim en sinds 1960 licht geschilderd interieur met pseudo-basilicale opstand, spitsboogarcade op bepleisterde zuilen op achtkantige arduinen sokkel en dekplaat, overwelfd met beschilderde bakstenen kruisribgewelven en straalgewelf op fijne gebundelde diensten in de koorsluitingen. Hoge ramen met glas in lood van 1936.

Mobilair. Schilderijen: twee oude werken Heilige Monica, Heilige Augustinus links en rechts van hoogaltaar. Beeldhouwwerk: twee barokke houten beelden van Heilige Petrus en Heilige Paulus, links en rechts van preekstoel; polychroom processiebeeld door Brugse beeldbouwer Fr. Dumon (1870) , Piëta in terracotta door Mathias Zens (1891).

Volledig nieuw neogotisch meubilair: Hoofdaltaar in witte steen, oorspronkelijk polychroom geschilderd en twee houten zijaltaar van Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Apollonia (1879) door Fr. Dumon; eiken communiebank (1879) en preekstoel (1876) eveneens door Dumon, twee biechtstoelen door Mathias Zens (1884); koorgestoelte; doksaal door J. Vossaert (1887), oorspronkelijk orgel van C. en A. Delmulle (Nokere), in 1925 vervangen door gebroeders Reygaert (Geraardsbergen), thans vervangen door een elektronisch orgel; huidige kruisweg uit klooster van Sint-Denijs-Helkijn door firma Roegies Roger; glasramen in koor oorspronkelijk door Dobbelaere (1887, vervangen in 1936 door C. Van Nevele).

  • Afdeling Ruimtelijke Ordening, Huisvesting en Monumentenzorg Oost-Vlaanderen, Cel Monumenten en Landschappen, archief.
  • Archief Afdeling Monumenten en Landschappen - Brussel, Plannenfonds Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen, provincie Oost-Vlaanderen, Bevere, parochiekerk St.-Pieters.
  • Stadsarchief Oudenaarde, Modern Archief, nr. B. 547.52-155.
  • CALLEBAUT D., DE GROOTE K.,Archeologische vondsten en bevindingen, Monumenten en Landschappen in Oudenaarde (3), Oudenaarde, 1991, p. 13.
  • DE POTTER F. - BROECKAERT J., Geschiedenis van de gemeenten der provincie Oost-Vlaanderen, reeks VI, deel 1, Gent, 1903, Bevere p. 27-40.
  • DE SMET M., Kroniek van de Sint-Pietersbandenkerk van Bevere, Oudenaarde, 1995.

Bron: Bogaert C., Lanclus K., Tack A. & Verbeeck M. 1996: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Oudenaarde, Stad Oudenaarde met fusiegemeenten, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 15N1, Brussel - Turnhout.

Auteurs: Bogaert, Chris; Lanclus, Kathleen; Tack, Anja & Verbeeck, Mieke

Datum tekst: 1996

Relaties

maakt deel uit van Deinzestraat

Deinzestraat (Oudenaarde)

Logo Onroerend Erfgoed

Deze site is een realisatie van Onroerend Erfgoed, een agentschap van de Vlaamse Overheid dat onroerend erfgoed in Vlaanderen inventariseert, onderzoekt, beschermt, beheert en de ontsluiting ervan stimuleert.